Jakie są wymagania glebowe dla plantacji truskawek?

Struktura gleby odgrywa kluczową rolę w sukcesie plantacji truskawek. Odpowiednie przygotowanie podłoża pozwala uzyskać zdrowe rośliny i obfite plony, minimalizując ryzyko chorób i niedoborów składników pokarmowych.

Wybór odpowiedniego typu gleby dla plantacji truskawek

Przy zakładaniu plantacji truskawek najważniejsze jest wybranie miejsca o właściwej strukturze gleby. Truskawki najlepiej rosną na glebach przepuszczalnych, o średniej teksturze – takich jak gleby piaszczysto-gliniaste. Zbyt lekkie piaski wykazują niską retencję wody i składników odżywczych, natomiast ciężkie gliny mogą prowadzić do zagrożenia chorobami korzeni.

  • Gleby piaszczysto-gliniaste: odpowiedni kompromis między przepuszczalnością a zatrzymywaniem wilgoci.
  • Podłoża próchniczne: bogate w materię organiczną, sprzyjają zdrowemu wzrostowi korzeni.
  • Unikać gleb kamienistych i bardzo gliniastych – ograniczają rozwój systemu korzeniowego.

Badanie odczynu i nawożenie wstępne

Jednym z pierwszych kroków jest określenie odczynu (pH) gleby. Wartości optymalne dla truskawek mieszczą się w przedziale 5,5–6,5. Badanie gleby pozwala na wykonanie precyzyjnego planu nawożenia i ewentualnego wapnowania.

Metody badania pH

  • Analiza w laboratorium – najdokładniejsza, uwzględnia wszystkie frakcje chemiczne.
  • Proste zestawy polowe – szybki wynik, ale o niższej precyzji.

Wapnowanie

Jeśli pH jest poniżej 5,5, zaleca się zastosowanie nawozów wapniowych (np. mączki kredowej, dolomitu). Dawkowanie uzależnione jest od piaskowości i zawartości próchnicy – zazwyczaj 2–4 tony na hektar. Wapnowanie wpływa na poprawę żyzności gleby i zwiększa dostępność mikroelementów.

Przygotowanie gleby przed sadzeniem

Przed wprowadzeniem sadzonek truskawek konieczna jest właściwa uprawa przedsiewna. Rolnik powinien zadbać o uprawa gleby minimum na dwa tygodnie przed sadzeniem, aby osady osiadły, a struktura się ustabilizowała.

  • Orka głęboka (25–30 cm) – rozluźnia podłoże i likwiduje wykrzewienia chwastów.
  • Bronowanie – wyrównuje powierzchnię i rozdrabnia grudy.
  • Wałowanie – poprawia kontakt gleby z korzeniami sadzonek i zmniejsza parowanie wody.

Dodatkowo warto wykonać próbne nawadnianie, aby sprawdzić, czy woda odpowiednio wsiąka i czy nie występują zastoje.

Nawożenie i utrzymanie żyzności gleby

Truskawki są roślinami o dużych potrzebach pokarmowych. Składniki nawozowe powinny być dostarczane w sposób zrównoważony, zgodnie z wynikami analiz gleby i planem nawożenia.

Nawozy organiczne

  • Kompost – wzbogaca glebę w materię organiczną i mikroorganizmy.
  • Obornik – dawka 20–30 t/ha na rok (najlepiej rok przed plantacją).

Nawozy mineralne

  • Amonowe formy azotu (saletra amonowa) – stosować na początku wegetacji.
  • Fosfor (superfosfat) – niezbędny do rozwijania systemu korzeniowego.
  • Wapń i magnez – zapobiegają chorobie gąbczastej owoców.

Zbyt intensywne nawożenie azotem może prowadzić do rozwoju masy wegetatywnej kosztem owocowania. Dlatego kluczowe jest monitorowanie składu roślin oraz regularne badania gleby.

Drenaż i systemy nawadniania

Zapewnienie odpowiedniego drenażu jest kluczowe dla uniknięcia zastojów wody, które sprzyjają rozwojowi chorób korzeniowych. Na terenach podmokłych konieczne jest wykonanie rowów odpływowych lub drenażu rurowego.

  • Drenaż powierzchniowy – rowki między rzędami truskawek pozwalają odprowadzić nadmiar wody.
  • Drenaż głęboki – rury perforowane układane na głębokości 80–100 cm.

Optymalnym systemem nawadniania dla plantacji truskawek jest nawadnianie kroplowe. Pozwala na:

  • Precyzyjne dawkowanie wody.
  • Redukcję parowania.
  • Minimalizację rozwoju chwastów.

Rola mikroorganizmów i ochrona biologiczna

Zdrowa gleba to nie tylko odpowiednie parametry fizyczne i chemiczne, ale także bogata populacja mikroorganizmów. Korzyści płynące z ich obecności to:

  • Rozkład resztek organicznych.
  • Produkcja substancji stymulujących wzrost roślin.
  • Biologiczna bariera przeciw patogenom.

Wprowadzenie preparatów zawierających pożyteczne grzyby mikoryzowe lub bakterie z rodzaju Pseudomonas może znacząco poprawić kondycję plantacji. Stosowanie poplonów zielonych (facelia, gorczyca) przed założeniem uprawy dodatkowo wzbogaca glebę i ogranicza rozwój chwastów.